Przejdź do treści
Prawo10 marca 2026 · 15 min czytania
Zweryfikowano prawnie

Jak eksmitować najemcę który nie płaci? Kompletny poradnik 2026

Eksmisja w Polsce to jedno z najtrudniejszych doświadczeń właściciela mieszkania. Przy zwykłej umowie może trwać latami. Przy najmie okazjonalnym — kilka tygodni. Oto dwie ścieżki, krok po kroku, z terminami, kosztami i wzorami pism.

W skrócie:

  • ✓ Najem okazjonalny: eksmisja w 6–12 tygodni bez sądu, bez zakazu zimowego
  • ✓ Najem zwykły: 1–3 lata procesu sądowego + oczekiwanie na lokal socjalny
  • ✓ Zakaz zimowy (1 XI – 31 III) nie dotyczy najmu okazjonalnego (art. 19e)
  • ✓ Nie możesz samodzielnie wyrzucić rzeczy — grozi za to więzienie (art. 191 KK)
  • ✓ Każde wypowiedzenie i wezwanie wyślij listem poleconym za potwierdzeniem odbioru

Zanim zaczniesz — co musisz mieć

Eksmisja to procedura prawna — każdy krok musi być udokumentowany. Zanim wyślesz pierwsze pismo, zbierz komplet dokumentów. Brak któregokolwiek z nich może spowolnić lub unieważnić całą procedurę.

  • Umowa najmu — oryginał z podpisami obu stron. Jeśli to najem okazjonalny: wraz z wszystkimi trzema załącznikami i potwierdzeniem rejestracji w urzędzie skarbowym.
  • Ewidencja płatności — wyciągi bankowe potwierdzające brak wpłat lub potwierdzenia z konta, do których daty odnosisz wezwania. Precyzyjne kwoty i daty są kluczowe.
  • Historia korespondencji — maile, SMS-y, notatki z rozmów telefonicznych z datami. Im więcej dowodów na kontakt z najemcą, tym lepsza pozycja przed sądem.
  • Protokół zdawczo-odbiorczy — niezbędny przy późniejszym rozliczeniu kaucji i ewentualnych roszczeń o zniszczenia.

Pamiętaj też o podstawowej zasadzie: każde pismo wysyłaj listem poleconym za potwierdzeniem odbioru lub doręcz osobiście za pokwitowaniem. Wiadomości e-mail i SMS nie są wykluczone jako dowód, ale list polecony jest standardem uznawanym przez sądy i komorników.

Ścieżka A: Najem okazjonalny — 5 kroków w 6–12 tygodni

Najem okazjonalny (art. 19a–19e Ustawy o ochronie praw lokatorów z 21 czerwca 2001 r., Dz.U.2023.725) to jedyna forma najmu prywatnego, która pozwala na szybką eksmisję bez wieloletniego procesu sądowego. Procedura opiera się na akcie notarialnym podpisanym przez najemcę przy zawarciu umowy — dlatego tak ważne jest, żeby go mieć.

Krok 1: Pisemne wezwanie do zapłaty (tydzień 1)

Zanim wyślesz wypowiedzenie, masz obowiązek pisemnie wezwać najemcę do zapłaty zaległości z wyznaczeniem co najmniej miesięcznego terminu (art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy). To wymóg formalny — pominięcie go sprawia, że wypowiedzenie jest bezskuteczne.

Wezwanie powinno zawierać: dokładną kwotę zadłużenia z wyszczególnieniem miesięcy i kwot, numer rachunku bankowego do zapłaty, termin (min. 30 dni od doręczenia) oraz informację, że po bezskutecznym upływie terminu zostanie wypowiedziana umowa.

Wzór wezwania do zapłaty (fragmenty):

„Niniejszym wzywam Pana/Panią [imię i nazwisko najemcy] do zapłaty zaległego czynszu w łącznej kwocie [X zł], obejmującej: [miesiąc] — [kwota], [miesiąc] — [kwota]. Wyznaczam termin zapłaty do dnia [data = dzisiaj + 30 dni]. Brak zapłaty w powyższym terminie skutkować będzie wypowiedzeniem umowy najmu z zachowaniem ustawowego okresu wypowiedzenia."

Krok 2: Wypowiedzenie umowy (tydzień 5–6)

Po bezskutecznym upływie terminu z wezwania możesz wypowiedzieć umowę. Podstawa prawna: art. 11 ust. 2 pkt 2 ustawy o ochronie praw lokatorów. Minimalne wypowiedzenie przy zaległościach czynszowych: 1 miesiąc, ze skutkiem na koniec miesiąca kalendarzowego.

Wypowiedzenie musi być pisemne, zawierać podstawę prawną i wskazywać datę rozwiązania umowy. Wyślij je listem poleconym za potwierdzeniem odbioru — zachowaj potwierdzenie nadania.

Uwaga na pułapkę: część właścicieli myli wezwanie do zapłaty z wypowiedzeniem. To dwa odrębne pisma, każde z innymi terminami. Wypowiedzenie wysłane bez wcześniejszego wezwania (lub przed upływem terminu z wezwania) jest bezskuteczne.

Krok 3: Żądanie opróżnienia lokalu (tydzień 7–8)

Po upływie okresu wypowiedzenia, jeśli najemca nadal zajmuje lokal, wysyłasz żądanie opróżnienia lokalu (art. 19d ust. 3). To kluczowy dokument procedury okazjonalnej — musi spełniać ścisłe wymogi formalne:

  • Forma pisemna z podpisem notarialnie poświadczonym (poświadczenie podpisu, nie pełny akt — koszt ok. 25 zł u notariusza)
  • Wyznaczony termin opuszczenia lokalu: nie krótszy niż 7 dni od doręczenia
  • Powołanie się na zakończenie lub rozwiązanie umowy i na art. 19d ust. 2

Krytyczny błąd: wysłanie żądania bez notarialnego poświadczenia podpisu. Sąd odmówi wtedy nadania klauzuli wykonalności i cała procedura musi zacząć się od nowa.

Krok 4: Klauzula wykonalności (tydzień 9–10)

Jeśli najemca nie opuścił lokalu w wyznaczonym terminie, składasz do sądu rejonowego (właściwego dla miejsca położenia nieruchomości) wniosek o nadanie klauzuli wykonalności aktowi notarialnemu — oświadczeniu najemcy o dobrowolnym poddaniu się egzekucji.

Sąd rozpatruje wniosek na posiedzeniu niejawnym (bez udziału najemcy), zazwyczaj w ciągu 2–3 tygodni. Opłata sądowa: 50 zł. Po nadaniu klauzuli masz tytuł wykonawczy — podstawę do zlecenia egzekucji komornikowi.

Krok 5: Eksmisja komornicza (tydzień 10–12)

Z tytułem wykonawczym (akt notarialny + klauzula wykonalności) składasz do komornika sądowego wniosek o przeprowadzenie eksmisji. Opłata: stała kwota 1 500 zł (art. 34 Ustawy z 28 lutego 2018 r. o kosztach komorniczych, Dz.U.2018.770).

Komornik wyznacza termin opróżnienia lokalu i jeśli najemca nie zastosuje się dobrowolnie, przeprowadza fizyczną eksmisję. Przy najmie okazjonalnym nie obowiązuje zakaz eksmisji zimowej ani wymóg zapewnienia lokalu socjalnego (art. 19e).

Ścieżka B: Najem zwykły — droga przez sąd

Jeśli masz zwykłą umowę najmu (bez statusu okazjonalnego), procedura jest diametralnie dłuższa. Polskie prawo bardzo silnie chroni lokatorów — wynika to z art. 75 Konstytucji RP, który zobowiązuje państwo do ochrony praw lokatorów.

Krok 1: Wezwanie do zapłaty + wypowiedzenie (miesiąc 1–3)

Identycznie jak w ścieżce A — pisemne wezwanie z 30-dniowym terminem (art. 11 ust. 2 pkt 2), potem wypowiedzenie z 1-miesięcznym terminem ze skutkiem na koniec miesiąca. Łącznie ok. 2–3 miesiące od pierwszej zaległości.

Krok 2: Pozew o opróżnienie lokalu (miesiąc 3–6)

Po bezskutecznym upływie wypowiedzenia, gdy najemca nadal zajmuje mieszkanie, składasz do sądu rejonowego pozew o nakazanie opróżnienia i wydania lokalu (art. 222 §1 Kodeksu cywilnego). Opłata sądowa: 200 zł(opłata stała od pozwu eksmisyjnego, art. 27 pkt 11 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych).

Rozprawa sądowa odbywa się zazwyczaj po 3–6 miesiącach od złożenia pozwu. Do tego czasu najemca legalnie mieszka w Twoim lokalu, nie płacąc.

Krok 3: Wyrok i kwestia lokalu socjalnego (miesiąc 6–18+)

Sąd wyda wyrok nakazujący opróżnienie lokalu, ale jednocześnie musi zbadać, czy osobom eksmitowanym przysługuje prawo do lokalu socjalnego (art. 14 ustawy). Jeśli tak — a sąd często orzeka pozytywnie wobec kobiet w ciąży, małoletnich, niepełnosprawnych, bezrobotnych i innych grup chronionych — wyrok zostaje zawieszony do czasu, gdy gmina wskaże lokal socjalny.

Gminy mają ogromne kolejki lokali socjalnych. Oczekiwanie wynosi najczęściej od kilku miesięcy do kilku lat. W tym czasie najemca legalnie mieszka w Twoim lokalu. Przysługuje Ci jedynie roszczenie odszkodowawcze wobec gminy za niedostarczenie lokalu (art. 18 ust. 5 ustawy) — egzekwowanie tego odszkodowania to kolejna batalia sądowa.

Krok 4: Eksmisja komornicza (miesiąc 18–36+)

Gdy gmina w końcu wskaże lokal socjalny lub gdy sąd nie orzeknie o prawie do lokalu socjalnego, składasz do komornika wniosek o egzekucję wyroku. Opłata komornicza: 1 500 zł — taka sama jak przy ścieżce A, ale do tego czasu straciłeś miesiące lub lata przychodu z najmu.

Zakaz eksmisji zimowej — kogo chroni, a kogo nie

Art. 16 Ustawy o ochronie praw lokatorów zakazuje eksmisji od 1 listopada do 31 marca wobec określonych grup osób. Zakaz dotyczy wyłącznie najmu zwykłego — najem okazjonalny jest z niego wyłączony (art. 19e).

Kategoria osobyNajem zwykły (zakaz zimowy)Najem okazjonalny
Kobiety w ciążyZakaz (1 XI – 31 III)Eksmisja możliwa
Małoletni (poniżej 18 lat)ZakazEksmisja możliwa
Osoby niepełnosprawne i ubezwłasnowolnioneZakazEksmisja możliwa
Osoby powyżej 75. roku życiaZakazEksmisja możliwa
Bezrobotni spełniający kryterium pomocy społecznejZakazEksmisja możliwa
Ofiary przemocy domowejZakazEksmisja możliwa
Osoby, które uzyskały lokal przestępstwemBrak zakazuEksmisja możliwa
Pozostałe osoby (standardowy przypadek)Zakaz (1 XI – 31 III)Eksmisja możliwa

💡 Zabezpiecz się zanim problem się pojawi

Kluczo generuje kompletne umowy okazjonalne z trzema wymaganymi załącznikami i przypomina o 14-dniowym terminie rejestracji w urzędzie skarbowym. Dzięki temu, jeśli kiedykolwiek będziesz musiał eksmitować — masz dokumenty gotowe.

Wypróbuj za darmo — 30 dni Pro

Porównanie obu ścieżek

EtapNajem okazjonalnyNajem zwykły
Wezwanie do zapłaty1 miesiąc1 miesiąc
Wypowiedzenie umowy1 miesiąc1 miesiąc
Żądanie opróżnienia / Pozew sądowy1–2 tygodnie3–6 miesięcy (rozprawa)
Klauzula / Wyrok sądowy2–3 tygodniekolejne 3–6 miesięcy
Oczekiwanie na lokal socjalnyNie dotyczy6 miesięcy – 3 lata
Eksmisja komornicza1–2 tygodnie1–2 tygodnie
ŁĄCZNY CZAS6–12 tygodni1–3+ lata
Zakaz zimowyNie obowiązujeObowiązuje (XI–III)
Lokal socjalny wymaganyNieCzęsto tak

Koszty eksmisji — ile zapłacisz

Poniżej zestawienie typowych kosztów po stronie właściciela. Formalnie część z nich (np. koszty komornicze) obciąża dłużnika — w praktyce ściągnięcie ich od nierzetelnego najemcy jest osobnym wyzwaniem.

PozycjaNajem okazjonalnyNajem zwykły
Poświadczenie podpisu na żądaniu opróżnienia~25 zł
Klauzula wykonalności (sąd)50 zł
Opłata sądowa od pozwu eksmisyjnego200 zł
Koszty zastępstwa procesowego (adwokat/radca)0–3 000+ zł
Opłata komornicza za eksmisję (art. 34)1 500 zł1 500 zł
Utrata przychodu z najmu w trakcie procedury1–3 miesiące12–36+ miesięcy
Łączny koszt bezpośredni~1 575 zł1 700–5 000+ zł

Jak zapobiec eksmisji — profilaktyka skuteczniejsza niż leczenie

Najlepsza eksmisja to ta, której nigdy nie musisz przeprowadzać. Oto co chroni właścicieli, którzy przez lata nie mieli żadnych problemów z najemcami:

1. Umowa okazjonalna od pierwszego dnia

To fundament. Właściciel, który ma umowę okazjonalną, jest w zupełnie innej pozycji negocjacyjnej już przy pierwszej opóźnionej płatności. Najemca, który wie, że eksmisja trwa 6–12 tygodni, a nie 3 lata, zazwyczaj reaguje na pierwsze wezwanie. Koszt aktu notarialnego (~600 zł) to najtańsze ubezpieczenie, jakie możesz kupić. Jak prawidłowo zawrzeć umowę okazjonalną →

2. Solidna weryfikacja kandydatów

Większość problemów z najemcami można przewidzieć na etapie screeningu. Czerwone flagi: brak stałego zatrudnienia, odmowa podania danych kontaktowych do poprzedniego właściciela, presja czasowa ("potrzebuję się wprowadzić jutro"), odmowa umowy okazjonalnej, czynsz przekraczający 1/3 deklarowanych dochodów. 7 kroków weryfikacji najemcy →

3. Wczesna reakcja na pierwsze opóźnienie

Najgroźniejsza jest bierność przy pierwszym opóźnieniu. Właściciel czeka, bo "może jutro przeleje" — a tymczasem najemca rozumie, że nieregularność jest akceptowana. Bezpieczna zasada: po 5 dniach opóźnienia — SMS z przypomnieniem; po 14 dniach — pisemne wezwanie. Wczesne pismo często kończy sprawę bez żadnej dalszej eskalacji.

4. Ewidencja płatności na piśmie

Prowadź rejestr wpłat — ile, kiedy, za który miesiąc. Wyciąg bankowy to dobry dowód, ale jeszcze lepszy jest systematyczny rejestr, który możesz pokazać komornikowi i sądowi. Kluczo prowadzi taką ewidencję automatycznie przy każdej zarejestrowanej płatności.

5. Protokół zdawczo-odbiorczy ze zdjęciami

Przy eksmisji — zwłaszcza tej niedobrowolnej — mieszkanie często wymaga remontu. Protokół ze zdjęciami z daty przekazania kluczy to jedyna podstawa do udowodnienia, że konkretne uszkodzenia powstały podczas najmu i mogą być potrącone z kaucji lub dochodzone na drodze cywilnej.

FAQ — najczęstsze pytania

Ile trwa eksmisja najemcy w Polsce?
To zależy od formy umowy. Przy najmie okazjonalnym (art. 19d) cała procedura — od wezwania do zapłaty po komornika — trwa zazwyczaj 6–12 tygodni. Przy zwykłej umowie najmu, która wymaga procesu sądowego, realny czas to 1–3 lata: kilka miesięcy na wyrok, potem oczekiwanie na lokal socjalny od gminy (które może trwać latami), dopiero potem eksmisja komornicza.
Czy mogę eksmitować najemcę zimą?
Przy najmie okazjonalnym — tak, przez cały rok. Art. 19e wyłącza przepisy o zakazie eksmisji zimowej. Przy zwykłym najmie — nie. Art. 16 ustawy o ochronie praw lokatorów zakazuje eksmisji od 1 listopada do 31 marca wobec: kobiet w ciąży, małoletnich, niepełnosprawnych i ubezwłasnowolnionych, osób powyżej 75. roku życia, osób spełniających kryteria bezdomności lub ubóstwa oraz ofiar przemocy domowej. Zakaz nie dotyczy osób, które uzyskały lokal w drodze przestępstwa.
Co zrobić gdy najemca nie odbiera listów i nie płaci?
Przy doręczaniu wezwań i wypowiedzenia stosuj doręczenie zastępcze — list polecony na adres lokalu z awizacją. Zgodnie z art. 61 Kodeksu cywilnego, jeśli adresat mógł zapoznać się z pismem (awizo), uznaje się je za doręczone. Po dwukrotnym awizowaniu i upływie 14 dni dokument wraca jako niepodjęty — zachowaj go, bo w sądzie będzie dowodem. Jeśli najemca otwarcie unika odbioru pism, jest to potwierdzenie złej woli.
Czy właściciel musi zapewnić najemcy lokal socjalny?
Nie — lokal socjalny zapewnia gmina, nie właściciel. Ale przy zwykłym najmie właściciel musi czekać, aż gmina ten lokal wskaże. W praktyce gminy mają ogromne kolejki, a oczekiwanie trwa od miesięcy do kilku lat. W tym czasie najemca może legalnie pozostawać w lokalu, nie płacąc czynszu — właściciel ma tylko roszczenie odszkodowawcze wobec gminy (art. 18 ust. 5 ustawy). To właśnie dlatego najem okazjonalny jest tak ważny — art. 19e wyłącza obowiązek orzekania o lokalu socjalnym.
Ile kosztuje eksmisja najemcy?
Przy najmie okazjonalnym: poświadczenie podpisu na żądaniu opróżnienia (~25 zł) + klauzula wykonalności (50 zł) + opłata komornicza za eksmisję z lokalu mieszkalnego (1 500 zł, art. 34 ustawy o kosztach komorniczych) = łącznie ok. 1 575 zł. Przy zwykłym najmie: wpis sądowy od pozwu (200 zł) + ewentualne koszty zastępstwa procesowego (kilkaset do kilku tys. zł) + komornik (1 500 zł) = od ok. 1 700 zł wzwyż, pomijając utratę czynszu przez rok lub dłużej.
Czy mogę samodzielnie wyrzucić rzeczy najemcy z mieszkania?
Absolutnie nie. Samowolne usunięcie rzeczy najemcy, zmiana zamków bez jego zgody czy odcięcie mediów to naruszenie posiadania (art. 342 Kodeksu cywilnego) i może stanowić przestępstwo z art. 191 Kodeksu karnego (bezprawne pozbawienie lokalu). Grozi za to grzywna lub kara pozbawienia wolności do 3 lat. Jedyna legalna droga to postępowanie egzekucyjne przez komornika.

Nie czekaj na problem — zabezpiecz się z Kluczo

Kluczo generuje umowy okazjonalne z wszystkimi załącznikami, prowadzi ewidencję płatności i wysyła automatyczne przypomnienia do najemców zanim sprawa stanie się poważna. Pierwsze 30 dni Pro za darmo — bez karty kredytowej.

Wypróbuj Kluczo za darmo
KL

Napisane przez Zespół Kluczo

Eksperci ds. najmu nieruchomości w Polsce. Pomagamy właścicielom 1–10 mieszkań zarządzać wynajmem sprawniej, bezpieczniej i bez zbędnego chaosu.

Zaktualizowano: 10 marca 2026

Udostępnij:𝕏 TwitterFacebookLinkedIn

Czy ten artykuł był pomocny?

LR

Zespół redakcyjny Kluczo

Eksperci ds. zarządzania najmem i prawa nieruchomości

Artykuły tworzone przez specjalistów z praktycznym doświadczeniem w branży wynajmu nieruchomości w Polsce. Analizujemy przepisy, orzecznictwo i realia rynku, by pomóc właścicielom zarządzać najmem bezpiecznie i efektywnie.

Artykuły na blogu Kluczo mają charakter wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowią porady prawnej, podatkowej ani finansowej w rozumieniu przepisów prawa. W sprawach indywidualnych skonsultuj się z licencjonowanym radcą prawnym lub doradcą podatkowym.